पुणे : युगांडाच्या राष्ट्रीय उद्यानात चिंपांझींमध्ये सुरू असलेल्या गृहयुद्धामुळे प्राणी समाजातील विखंडन घटनांवर लक्ष केंद्रित केले आहे. Ngogo चिंपांझींमधील संघर्ष – एकूण सुमारे 200 – 2018 मध्ये उद्रेक झाल्यापासून, लहान मुलांसह किमान 28 लोकांचा मृत्यू झाला आहे.किबाले नॅशनल पार्कमधील परस्पर संघर्षाचा अभ्यास करणारे किंवा त्याचे अनुसरण करणारे शास्त्रज्ञ म्हणतात की हे दुर्मिळ, कायमचे विभाजन आहे — प्रख्यात प्राइमॅटोलॉजिस्ट जेन गुडॉल यांनी टांझानियाच्या गोम्बे चिंपांझींमध्ये चार वर्षांच्या संघर्षाचा (1974-78) वर्णन केल्यानंतर केवळ दुसरे दस्तऐवजीकरण केलेले चिंपांझी गृहयुद्ध.प्राइमेट बिहेवियरल इकोलॉजिस्टच्या ‘सायन्स’ जर्नलमध्ये प्रकाशित झालेल्या अलीकडील अभ्यासात, वाढती लोकसंख्या, मर्यादित संसाधने आणि अधिक आक्रमक तरुण पुरुषांना गृहयुद्धाचे श्रेय दिले जाते. सह-लेखक जॉन मितानी म्हणतात की एनगोगोस असामान्यपणे मोठे झाले होते: चिंपांझी सैन्यामध्ये सहसा 40-50 सदस्य असतात; न्गोगो चारपट मोठा झाला होता.“परिणामी, गटांतर्गत आहार आणि पुनरुत्पादक स्पर्धा तीव्र होत गेली, समुदायाला (मध्य आणि पाश्चात्य उपसमूहांमध्ये) मोडून टाकले… शत्रुत्व मोडण्याच्या सुमारास अल्फा पुरुषांमध्ये बदल झाला,” असे मितानी म्हणतात, ज्यांनी 1985 पासून सहकारी, डेव्हिड वॅट्स यांच्यासमवेत एनगोगो चिंपांचे निरीक्षण केले आहे.मितानीने हजारो तास न्गोगो चिंपांझींचे निरीक्षण केले आहे आणि अलीकडील दुष्टपणाने त्याला आश्चर्यचकित केले आहे – एकेकाळी सह-अस्तित्वात असलेले चिंपांझी रणनीतिकदृष्ट्या एकमेकांची शिकार करत होते. एक उदाहरण मितानीच्या मनात रुजले आहे – दोन चिंपांझी, मॉर्टन आणि गॅरिसन, विभाजनापूर्वी अविभाज्य होते. मॉर्टन सेंट्रल गटात आणि गॅरिसन पाश्चात्य गटात संपला. 2024 मध्ये, पाश्चात्य गटाने हल्ला करून मॉर्टनला ठार केले.“विखंडनानंतर अशा प्रकारची क्रूरता सामान्यतः इतर प्राइमेट प्रजातींमध्ये आढळत नाही. एका गटाचे सदस्य अशा व्यक्तींना का मारत आहेत ज्यांचा त्यांनी दीर्घ इतिहास शेअर केला आहे हे स्पष्ट करणे कठीण आहे,” मितानी पुढे म्हणतात.अनेक दशकांमध्ये, इतर प्राण्यांच्या गटांमध्ये (मेरकाट्स, लाल हरीण, सोए मेंढ्या, इत्यादी) विखंडन घटना पाहिल्या गेल्या आहेत, जरी काही एनगोगो गृहयुद्धासारखे रक्तरंजित झाले आहेत.ब्रिटीश प्राणीशास्त्रज्ञ टिम क्लटॉन-ब्रॉक यांना आढळले की दक्षिण आफ्रिकेच्या कुरुमन नदीच्या खोऱ्यातील प्रबळ मादी मीरकाट्स कमकुवत सदस्यांना बाहेर काढतात, ज्यामुळे चारा घालण्याच्या ठिकाणांवरून चकमकी होतात. त्याचप्रमाणे, स्कॉटलंडमध्ये, लाल हरीण मातृवंशीय कळपांमध्ये फ्रॅक्चर होतात, परंतु प्रतिस्पर्धी गट केवळ वीण प्रतिस्पर्ध्यांना इजा करतात; हत्या दुर्मिळ होत्या. 1985 पासून, हिरटा बेटावर, ब्रिटीश उत्क्रांतीवादी जीवशास्त्रज्ञ जोसेफिन पेम्बर्टन यांनी वर्चस्व आणि वीण हक्कांवर सोए मेंढ्यांमध्ये वारंवार मतभेद पाहिले.हे सर्व प्राणी नाहीत. हत्ती, उदाहरणार्थ, “विखंडन-संलयन” समाजात राहतात: ते आहार, वीण किंवा इतर सामाजिक विचारांसह तात्पुरत्या गरजा-आधारित युनिट्समध्ये विभागले जातात.बंगळुरूमधील जवाहरलाल नेहरू सेंटर फॉर ॲडव्हान्स्ड सायंटिफिक रिसर्चमधील उत्क्रांती आणि जीवशास्त्राच्या अध्यक्षा प्राध्यापक विद्या टीएनसी 17 वर्षांपासून नागराहोल आणि बांदीपूर नॅशनल पार्क्सच्या काबिनी भागात हत्तींचा अभ्यास करत आहेत.“हत्ती चिंपांच्या सैन्यासारखे कुळे बनवतात, परंतु मुख्य संबंध टिकून राहतात … संघर्ष एकतर अन्नासाठी किंवा जोडीदारासाठी स्पर्धेमुळे होतो. आमच्याकडे आहे [never] अशा प्रकारची गोष्ट पाहिली (नगोगो गृहयुद्धासारखी),” विद्या म्हणते.
✍🏻मुख्य संपादक – अशोक अंभोरे
